Slingerwegen en vertraging

De blog heeft even wat vertraging opgelopen, maar we hadden het dan ook érg druk;  twee prachtige maar zware wandeldagen stonden op de planning, waar we nu nog steeds hard van aan het bijkomen zijn. Al duurt dat bijkomen stiekem al wel vier dagen…

Het avontuur begon allemaal op zaterdag, toen we het grootste deel van onze spullen achterlieten in een hotel in Shkoder. Van dat stadje in het noorden van Albanië hebben we nu alleen nog een heerlijk restaurantje gezien, maar over drie dagen komen we hier terug om met onze koffers herenigd te worden en iets meer te ontdekken. Ons taxibusje was vast blij met het geloosde gewicht, want een vrij bizarre, slingerende bergtocht volgde. In de smalle haarspeldbochten leken zowel wij als de tegenliggers nooit te remmen, en voor ons was het telkens weer een verrassing of er niet een razendsnelle auto achter de rotsen zou verschijnen, onze kant op; maar onze chauf leek alles onder controle te hebben en reed ons vrolijk naar Theth. Zo doen ze dat blijkbaar hier!

Toch droeg deze lastige weg bij aan het magische gevoel van Theth. Een soort onbereikbaar, mooi bergdorp, aan alle kanten omringd door hoge rotspartijen en op de achtergrond, overal waar je keek, die prachtige Albaanse Alpen. We aten een ijsje in het dorp en liepen toen omhoog naar ons hotel. Dat stond bijna tegen de rotsen aan, waardoor we overzicht hadden over het hele stadje dat zich een stukje lager in het dal uitstrekte. We sliepen in een 130 jaar oude familieboerderij, die overigens vanbinnen vrij recentelijk nog een make-over had gehad en daarom deed denken aan een leuke Oostenrijkse berghut, en we voelden ons meteen thuis. We zagen hopelijk een goede nachtrust tegemoet, want dat bleken we voor de komende twee dagen hard nodig te hebben!

Merel