Het treintje

Vandaag reden we naar het nieuwe hotelletje. We maakten een omweg, zodat we, 1: niet langs de file bij de grensovergang hoefden te wachten en 2: konden wandelen. 
Dat vonden vooral papa en mama leuk. We reden dus naar een berg, waar een treintje omhoog ging. Dat namen we. 
Op de top was het uitzicht heel erg mooi.
We zagen de vuurtoren waar we een dag geleden nog langs waren gefietst, een strandje waar we gister nog hadden gezwommen. 
Toen begonnen we aan de aftocht. We kwamen steeds op andere plekken;;
Klimmen over stenen, in het bos, over zand, en weer langs het spoor. De 2 uur lange tocht was leuk, maar wel heel vermoeiend. 
Hierna reden we naar ons nieuwe hotelletje ‘Atxaspi’. 
Merel