Lumi i Shales

De ouders waren gister vooral moe geweest (papa had geen woord uitgebracht bij het avondeten), maar ik merkte vanochtend aan mijn benen dat gister echt geen chilldag was geweest. Gelukkig stond dat chillen (met wat reizen) vandaag wel op de planning. Na het ontbijt haalde een taxi ons op en bracht ons over een misselijkmakende bergweg (gelukkig hadden we antiwagenziektepilletjes) naar de Lumi I Shales ook wel de shalarivier genoemd. Met een bootje werden we tussen de bergen met weer prachtig uitzicht naar het riviertje gebracht. Rondom de shalarivier was een grappige plek; de kleine rivier stroomde langs het stenen strand en ook al was de plaats niet heel breed door de bergen, waren er overal hutjes gebouwd. De foto’s in de boekjes hadden maar 1 restaurant laten zien, maar door het opkomende toerisme was er in een raptempo heel wat bijgebouwd. Gek genoeg leek het een beetje op een skidal, gelukkig was het hier wel lekker warm. Het water uit de bergen was een stuk minder koud dan gister en dus prima om in te zwemmen. Na van een paar meter hoge plank te springen in het eigenlijk net te ondiepe water, kon je je laten meevoeren door de stroming. Peer was al eerder met papa geweest en ging toen de stroming te sterk was, op tijd staan. Ik had minder goed nagedacht en ging met een iets te harde snelheid de rivier af. Peer was precies in mijn beweeglijn gaan staan en het werd onvermijdelijk dat ik tegen hem aan zou botsen. Ik klampte mij aan hem vast toen de stroming mij en toen dus ook Peer met zich mee trok. Ik was daarna opgestaan toen ik hoorde: “O nee, mijn slipper!” Peer had zich geprobeerd omhoog te werken was weer gevallen en had toen een paal vast gegrepen, toen hij in de verte zijn slipper zag weg dobberen. Zijn zwembroek was half afgezakt en in het moment van die omhoog trekken en ook nog de paal proberen vast te houden schoot zijn andere slipper ook los. Gelukkig wist ik die met een duik te redden waarna ik een sprint inzette op de kant, Peer kon niet lopen en al helemaal niet rennen op de stenen en Merel was zo hard aan het lachen omdat Peer zijn zwembroek nu volledig was afgezakt dat er voor haar geen reddingsactie in zat. De slipper was nergens te bekennen, maar na wat rond vragen toverde een man hem onder zijn voet vandaan, waarna Peer dus gelukkig met twee slippers in de lucht kon terugkeren naar de bedjes. Na nog wat ge chill en dutjes (gister viel voor sommige toch best wel zwaar) namen we de (deze keer wel een volle) boot en genoten nog een uur van het uitzicht. Met een bus konden we naar Schköder waar we herenigd werden met onze tassen die we drie dagen daarvoor hadden achtergelaten voor het wandelen. Het stadje was erg gezellig en na wat gesightsee namen we plaats bij het dakterras van een restaurantje met uitzicht op twee levende standbeelden die op de gezelligste straat van de stad hun act uitvoerden. Merel en ik kochten allebei een zonnebril voor 5€ en we namen een ijsje waarna we ons heerlijk in onze grote kamer nestelden om te gaan slapen.

Zoë